حالیا معجزۀ باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمن زار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچۀ تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد !
خاک جان یافته است
تو چرا سنگ شدی ؟
تو چرا این همه دلتنگ شدی ؟
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن .
"فریدون مشیری "
دلم گرفته .... زیاااااد .....
هوای گریه با من .
گر چه از آتش دل چون خُم می در جوشم
مهر بر لب زده خون می خورم و خاموشم
قصد جـان است طمع در لـب جانان کردن
تو مرا بین که در این راه به جان میکوشم
من کی آزاد شوم از غم دل چون هر دم
هندوی زلف بتی خانه کند در گوشم
حاش لله که نیم معتقد طاعت خویش
اینقدر هست که گه گه قدحی مینوشم
هست امیدم که علی رغم عدو روز جزا
فیض عفوش ننهد بار گنه بر دوشم
پدرم روضه رضوان بدو گندم بفروخت
نا خلف باشم اگر من به جوی نفروشم
خرقه پوشی من از غایت دینداری نیست
پرده ئی بر سر صد عیب نهان می پوشم
من که خواهم که ننوشم بجز از رواق جام
چه کنم گر سخن پیر مغان ننیوشم
گر از این دست زند مطرب مجلس ره عشق
شعر حافظ ببرد وقت سماع از هوشم
